|
آخر شبه تو اتاق محقرم دراز کشیدم عینه مرده ها دلم گرفته آخ دوستم رفته رفته سفر یه سفر سخت فقط منتطرم به امید پروردگار موفق بشه موفق شدن اون برابر با خوشحالی من آه آفریدگارا سپاست که دوستانی به من هدیه دادی که همه اونا بهترین های دنیان دلم تنکه چشمام سنگینه . . .
|