مرا تنها گذاشتن و رفتن ولی فقط به امید دیدار تو زنده ماندم

تا به کی به امید روز موعد بیدار بمانم  ، خواب آخر فرا رسیده یبا تا پلکانم به هم نرسیده ، بیا که بین من و مرگ فقط یک نفس فاصله  باقی مانده  ، بیا....

دیگر چشمانم تاب و توان ندارد بیا  بیا که من رفتم به سو او که مرا آفرید

 وبرای تو ماندن بپای تو مردن                                              

و به عشق تو سوختن،                                                      

وچه تلخ وغم انگیز است ،                               

 دور از تو بودن ،                                                            

برای تو گریستن،                                                             

و به عشق  ودنیای تو نرسیدن ،                                            

ایکاش می دانستی بدون تو ،                                               

 مرگ گواراترین زندگیست ،                                                

 بدون تو و به دور از دستهای مهربانت  ،                                 

زندگی چه تلخ  و نا شکیباست .                                            

ایکاش میدانستی مرز خواستن کجاست ،                                   

و ایکاش میدیدی قلبی را که فقط  ،                      

 برای تو می تپد ،                                                            

حرفها را گاه نمی توان گفت ،                                               

 من لحظه ای با تو بودن را با اشکهایم تداعی می کنم  ،                 

 وعطر نفسهای تو را در بند بند وجودم می بلعم ...   

و باز هم قلبم  ، لبم ، چشمانم و دستانم  می گویند که 

                  دوستت دارم ای عشق من