همان لحظه به یاد این بودم که روزی هم میشود تا

 با این دستانت مرا با سیلی نوازشم کنی

............

آن روز را هم دیدم

ولی این را ندیده بودم که مرا به

 خاطر بخشش رها کنی

----------          ----------------     

قربان کرامت خدا بروم که  خود گفت:

 هروقت خواستی برگرد

 چون من تورا دوست دارم

فراموشت نمی کنمت

اگر هم هزار بار توبه کرده باش

باز آیی که توا می بخشم حتی

اگر بزرگترین گناه را کرده باشی

---------------------------        -----

برگترین گناه من دوست داشتن تو بود

یا خدا من توبه کنم

قبول می کنی؟

خدا هم گفت:

بلی

پرسید :

فراموش هم میکنی؟

گفت:

نه

لبانم اسم تو را فریاد میزند

چشمانم رخ تورا می جویند

گوشهایم

       صدای تو را در خود مینوازند

دستهایم

     به آرزوی نوازش تو  حرکت می کند

پاهایم

    در رکاب تو را بودن طلب می کند

پس

    چرا بر نمی گردی در کنارم

                                تا مرا رها کند ...

 تاریکی دل

اندوه مادر

شب زنده داری پدر

گریه زاری خواهر

بر خون ناریخته برادر

چه سود

(ملک ملکی)

رفت بدون خدا حافظی

رفت اما من به امید دیدارش زنده می مانم

چه روزها نوازش می کرد، مرا

چه روزهایی تا مدرسه میبرد، مرا

چه روزهایی می خواند از دلش برایم

چه روزهایی تا صبح به پایم می نشست

چه روزهایی می نواخت با ساز دلش ،برایم

چه روزها می خواند خاطراتش را برایم

چه روزها با شوقش  آموزش می داد ،رسم زندگی مرا

چه صبح ها می خواند تا بخوانم نمازم را

چه شب ها بود تا صبح بیدار بود ، می خواندنماز شب

چه شبها بود داستان زندگی میگفت برایم

چه شب و روز ها می فهمید احساس مرا

ولی افسوس خدایم مرا لایق داشتنش  ندانست

ومن ویران شدم.

پرده نفس می کشید.

دیوار قیر اندود!

از میان برخیز.

پایان تلخ صداهای هوش ربا!

فرو ریز.

لذت خوابم می فشارد.

فراموشی می بارد.

پرده نفس می کشد:

شکوفه ی خوابم می پزمرد.

تا دوزخ ها بشکافند،

تا سایه ها بی پایان شوند،

تا نگاهم رها گردد،

در هم شکن بی جنبشی ات را

و از مرز هستی من بگذر

سیاه سرد بی تپش گنگ!

(سهراب سپهری)

نمی توانم، تو را فاموش کنم

نمی توانم، تو را نخوانم

نمی توانم، به تو دلبسته نباشم

نمی توانم، دلم را تهی از  تو کنم

نمی توانم، بدون تو زندگی کنم

نمی توانم ،که تو نخواهم

نمی توانم، جانم نثار محبتت نکنم

نمی توانم، دوستت نداشته باشم

نمی توانم، چشمانت را فراموش کنم

نمی توانم، صدای دل انگیزت را از یاد ببرم

نمی توانم .......

نمی توانم............

نمی توانم............................

می دانی که نمی توانم ،زره از تو را با تمام دنیا عوض کنم

چون دوستت دارم

ای عشق،  دلم من را برای خود کرد

پس مرا هم مال خود کن